Λόγω της σύγχρονης ανάπτυξης της ιατρικής και πολλών μελετών που έχουν διεξαχθεί, οι επιστήμονες δεν μπορούν να αποσαφηνίσουν πλήρως τις πραγματικές αιτίες της ανάπτυξης της ψωρίασης. Η ψωρίαση είναι μια ασθένεια του δέρματος και των ιστών που περιβάλλουν τις αρθρώσεις. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από μια μη μολυσματική πορεία με την εμφάνιση βλατίδων και κόκκινων κηλίδων που τείνουν να συγχωνεύονται. Αυτοί οι σχηματισμοί είναι ξηροί, φολιδωμένοι, υψωμένοι πάνω από την επιφάνεια του δέρματος και αντιπροσωπεύουν μια χρόνια, εντοπισμένη διαδικασία. Η μικροσκόπηση δείχνει σημαντικό αριθμό κερατινοκυττάρων, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (Τ-λεμφοκύτταρα και μακροφάγα), με άφθονο πολλαπλασιασμό του αγγειακού δικτύου.
Η ψωρίαση και τα αίτια της μελετώνται ενεργά με την τρέχουσα εξέλιξη της ιατρικής, αλλά κανείς δεν έχει προσδιορίσει την τελική αιτία εμφάνισής της.
Οι επιστήμονες εντοπίζουν αρκετούς κύριους λόγους για την ανάπτυξη της παθολογίας:
- Γενετική — Η κληρονομική θεωρία της εμφάνισης ψωρίασης βασίζεται στο γεγονός ότι εάν οι πρόγονοι ή οι στενοί συγγενείς πάσχουν από αυτή την παθολογία, ο κίνδυνος εμφάνισής της στις επόμενες γενιές είναι 25% εάν ένας από τους γονείς είναι άρρωστος. Εάν και οι δύο γονείς έχουν τη νόσο, ο κίνδυνος εμφάνισης της στους απογόνους αυξάνεται κατά 70%. Είναι πιθανό οι άρρωστοι γονείς να γεννήσουν ένα υγιές παιδί, αλλά μετά από λίγο θα αναπτυχθεί και σε αυτόν η ασθένεια υπό την επίδραση των παραπάνω παραγόντων.
- Ανοσοανεπάρκεια – Μελετώντας το ιστολογικό υλικό ασθενών με ψωρίαση, οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια υπερβολική συσσώρευση ανοσοποιητικών κυττάρων που επηρεάζονται από τη νόσο στα στρώματα της επιδερμίδας. Ταυτόχρονα, ανιχνεύθηκαν συγκεκριμένα αντισώματα, δηλαδή στα επιφανειακά στρώματα της επιδερμίδας - μικροαποστήματα Munro (συσσώρευση μεσοκυττάριου υγρού, λευκοκύτταρα, μακροφάγα). Μια γενική εξέταση αίματος δείχνει αύξηση του αριθμού των λευκοκυττάρων (Τ βοηθητικά κύτταρα), τα οποία όλα υποδηλώνουν την αυτοάνοση φύση της νόσου.
- Ιογενής βλάβη - Στην περίπτωση αυτή, υπονοείται μόλυνση με ρετροϊούς. Αυτό το στέλεχος εισάγει τη δική του αλυσίδα tRNA στο κύτταρο ξενιστή, αντικαθιστώντας τον γενετικό του κώδικα με έναν ιικό. Αυτό εκδηλώνεται με την υπερβολική παραγωγή και πολλαπλασιασμό ανώριμων και αδιαφοροποίητων κυττάρων του δέρματος.
Ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι, σύμφωνα με την αυτοάνοση θεωρία, η αντιψωριασική θεραπεία στοχεύει στη μείωση του αριθμού των ανοσοκυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των Τ βοηθητικών κυττάρων. Όταν υπάρχει ψωρίαση σε άτομα που έχουν μολυνθεί με HIV/AIDS, ο αριθμός αυτών των κυττάρων μειώνεται στα άκρα και ο κίνδυνος εμφάνισης ψωρίασης αυξάνεται. Περαιτέρω μελέτη αυτού του γεγονότος θα μπορούσε να αντικρούσει πλήρως την αυτοάνοση θεωρία της ανάπτυξης ψωρίασης.
Παράγοντες στην ανάπτυξη της ψωρίασης
Τι προκαλεί την ψωρίαση; Υπάρχουν διάφοροι προκλητικοί παράγοντες που έχουν αρνητική επίδραση στο σώμα:
- άγχος - Αυτός ο παράγοντας είναι το έναυσμα του ψωριασικού εξανθήματος και ο τελικός κρίκος υπό την επίδραση του οποίου μειώνεται το εξάνθημα. Ο παράγοντας αυτός είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες, αφού η εμφάνιση ψωρίασης στο 50% των περιπτώσεων οφείλεται ακριβώς σε υπερβολική κόπωση, ψυχολογικό τραύμα και νευρική ένταση. Καθώς η ψωρίαση υποχωρεί, οποιοδήποτε ψυχικό σοκ μπορεί να προκαλέσει υποτροπή.
- Λοιμώξεις - μια ομάδα ασθενειών, κατά την ανάπτυξη των οποίων εμφανίστηκαν πρωτογενείς εστίες ψωριασικού εξανθήματος. Αυτές οι ασθένειες περιλαμβάνουν: όλες τις μολυσματικές ασθένειες της ανώτερης αναπνευστικής οδού, βακτηριακές και μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος, μονοπυρήνωση. Σε ασθενείς με ψωρίαση, παρατηρήθηκε η παρουσία αυξημένης ποσότητας παθογόνου μικροχλωρίδας (β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι και Staphylococcus aureus). Η καντιντίαση είναι μια μυκητιασική μολυσματική διαδικασία κατά την οποία αναπτύσσεται συχνότερα η ψωρίαση.
- Εξωτερική επιρροή — Ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ασθενών συνδέει την εμφάνιση της ψωρίασης με τη δράση εξωτερικών φυσικών παραγόντων. Τις περισσότερες φορές αυτά είναι: μηχανικοί τραυματισμοί στο δέρμα, εγκαύματα, υποθερμία και κρυοπαγήματα.
- Ενδοκρινοπάθειες — Αυτή η ομάδα ασθενειών συνοδεύεται από δυσλειτουργία ολόκληρου του σώματος. Αυτός ο παράγοντας είναι πιο κοινός στις γυναίκες επειδή τα επίπεδα των ορμονών αλλάζουν συχνά λόγω της ενηλικίωσης, της εγκυμοσύνης, των εμμηνορροϊκών κύκλων και της εμμηνόπαυσης. Σε ασθενείς με διαβήτη, ο μεταβολισμός είναι σημαντικά μειωμένος, ενώ η συνεχής περίσσεια γλυκόζης έχει αρνητική επίδραση στους ανθρώπινους ιστούς και όργανα και προκαλεί την ανάπτυξη άλλων ασθενειών.
- Τοξίνες - λειτουργούν ως άλλη μια αιτία ψωρίασης στον οργανισμό. Η εμφάνισή του σχετίζεται με τροφική δηλητηρίαση, εργασία σε εργοστάσια ή εργοστάσια και κατάχρηση ορισμένων προϊόντων (εσπεριδοειδή, καφές, σοκολάτα). Το αλκοόλ και το κάπνισμα προκαλούν πολλές ασθένειες με τις τοξικές τους επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ψωρίασης.
- Οι παθογενετικές επιδράσεις περιλαμβάνουν Λήψη φαρμάκων. Έχει αποδειχθεί ότι ένας μικρός αριθμός ασθενών εμφάνισε ψωρίαση ενώ έπαιρνε τα ακόλουθα φάρμακα: ΜΣΑΦ, β-αναστολείς, ενισχυμένα φάρμακα (βιταμίνες C, B, D), κυτταροστατικά, αντιβιοτικά (κεφαλοσπορίνες).
Πρόληψη της ψωρίασης
Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ψωρίασης. Η βασική θεωρία δεν έχει ακόμη εδραιωθεί και τα τυχόν προληπτικά μέτρα πρέπει να είναι ολοκληρωμένα και ολοκληρωμένα στοχευμένα. Οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάσουν τον τρόπο ζωής τους. Εάν είναι απαραίτητο, μεταφέρετε την κατοικία σας σε μια πιο φιλική προς το περιβάλλον περιοχή.
Συνιστάται η αποφυγή στρεσογόνων καταστάσεων. Μπορείτε να πάρετε αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά. Η διατροφή πρέπει να περιέχει περισσότερες φυτικές ίνες, μη αλλεργιογόνα φρούτα και λαχανικά, κρέας και ψάρι. Όταν αντιμετωπίζετε συννοσηρότητες, φροντίστε να εγκαταλείψετε τις κακές συνήθειες και να συμβουλευτείτε έναν γιατρό σχετικά με την αλλαγή της θεραπείας. Συμμετοχή σε θεραπείες σε εξειδικευμένα σανατόρια.