Η ψωρίαση είναι μια σοβαρή συστηματική δερματολογική πάθηση. Η νόσος χαρακτηρίζεται από χρόνια, πολύπλοκη πορεία με περιόδους έξαρσης και επακόλουθης ύφεσης. Η ψωρίαση μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, απαιτεί ολοκληρωμένη θεραπευτική προσέγγιση και είναι επικίνδυνη με μια σειρά από επιπλοκές.
Τι είναι η ψωρίαση;
Η ψωρίαση είναι μια δερματολογική ασθένεια που μπορεί να εμφανιστεί σε ενήλικες και παιδιά.
Η ψωρίαση είναι μια μη μεταδοτική φλεγμονώδης νόσος της επιδερμίδας. Η παθολογία χαρακτηρίζεται από αλλαγές στο δέρμα, οι οποίες εκδηλώνονται με τη μορφή απολέπισης και σχηματισμού οζιδίων.
Η ιδιαιτερότητα της ψωρίασης είναι η χρόνια, κυματιστή πορεία της. Η ασθένεια δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Η θεραπεία στοχεύει στη μείωση των συμπτωμάτων και των ορατών εκδηλώσεων της νόσου. Οι φάσεις της έξαρσης ακολουθούνται από φάσεις ύφεσης, οι οποίες μπορεί να διαρκέσουν από αρκετούς μήνες έως αρκετά χρόνια. Η διάρκεια της ύφεσης είναι το κριτήριο για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του επιλεγμένου θεραπευτικού σχήματος.
Η ψωρίαση εμφανίζεται για πρώτη φορά σε νεαρή ηλικία. Η ασθένεια μπορεί να εξελιχθεί και να οδηγήσει σε επιπλοκές στις αρθρώσεις. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η ψωρίαση μειώνει το προσδόκιμο ζωής κατά μέσο όρο κατά 7 χρόνια.
Αν και είναι αδύνατο να θεραπευθεί η παθολογία, η ασθένεια δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη. Εάν εμφανίσετε ανησυχητικά συμπτώματα, θα πρέπει να επισκεφτείτε έναν δερματολόγο. Ένα σωστά επιλεγμένο θεραπευτικό σχήμα θα σας επιτρέψει να απολαύσετε τη ζωή στο έπακρο χωρίς να ανησυχείτε για φλεγμονή της επιδερμίδας.
Λόγοι για την ανάπτυξη της ψωρίασης
Οι ακριβείς λόγοι για την έναρξη της παθολογικής διαδικασίας δεν είναι σαφείς. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την εμφάνιση αυτής της παθολογίας.
- Αυτοάνοση φύση της ανάπτυξης της νόσου. Αυτή η θεωρία είναι ευρέως διαδεδομένη. Πολλοί γιατροί τείνουν να πιστεύουν ότι η φλεγμονή της επιδερμίδας είναι συνέπεια μιας ανοσοπαθολογικής δυσλειτουργίας στο σώμα, ως αποτέλεσμα της οποίας το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να επιτίθεται χαοτικά στα επιδερμικά κύτταρα σε διάφορα μέρη του σώματος. Σε απάντηση σε μια τέτοια επίθεση, εμφανίζεται φλεγμονή του δέρματος. Αυτή η θεωρία υποστηρίζεται και από μια από τις πιο συχνές επιπλοκές της ψωρίασης - την ψωριασική αρθρίτιδα. Σε αυτή την περίπτωση, η παθολογική διαδικασία εξαπλώνεται από το δέρμα στον συνδετικό ιστό των αρθρώσεων.
- Γενετική θεωρία. Αυτή η θεωρία εξηγεί γιατί τα άτομα με ψωρίαση μπορούν να έχουν παιδιά με την ίδια διάγνωση. Σε αυτή την περίπτωση, τα γενετικά χαρακτηριστικά παρέχουν μόνο πληροφορίες σχετικά με την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, αλλά δεν αποτελούν προκατάληψη για την ανάπτυξη ψωρίασης. Για παράδειγμα, εάν οι γονείς είναι επιρρεπείς σε διάφορες δερματίτιδα και διαγνωστούν με ψωρίαση ή σοβαρές μορφές εκζέματος, υπάρχει κίνδυνος να αναπτύξουν και τα παιδιά χρόνια φλεγμονή της επιδερμίδας. Παρόλα αυτά, οι ασθενείς με ψωρίαση συχνά γεννούν εντελώς υγιή παιδιά που μπορεί να μην πάσχουν ποτέ από μια δερματολογική ασθένεια σε όλη τους τη ζωή, πόσο μάλλον από ψωρίαση.
- Νευρογενής θεωρία. Μια άλλη αρκετά κοινή εξήγηση για τα αίτια της ανάπτυξης της νόσου είναι το νευροψυχικό στρες. Σε μελέτες που έγιναν ήδη από τα μέσα του περασμένου αιώνα, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν αυξημένες συγκεντρώσεις του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη στις νευρικές απολήξεις των εσωτερικών οργάνων και στην επιδερμίδα. Σε απάντηση στο νευροψυχικό στρες, αυτός ο νευροδιαβιβαστής μπορεί θεωρητικά να πυροδοτήσει την ανάπτυξη φλεγμονής στην επιδερμίδα. Επιπλέον, δυσλειτουργία του εγκεφαλικού στελέχους και διαταραχές των αυτόνομων αγγείων έχουν επίσης εντοπιστεί σε ασθενείς με ψωρίαση. Όλα αυτά υποδηλώνουν τη φύση της νόσου που μοιάζει με νεύρωση.
- Θεωρία ανταλλαγής. Η ψωρίαση μπορεί πιθανώς να είναι αποτέλεσμα μιας γενικής μεταβολικής διαταραχής. Η ανεπαρκής ή μειωμένη απορρόφηση ορισμένων βιταμινών και μετάλλων μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στη δομή της επιδερμίδας και να την κάνει ευαίσθητη σε αρνητικές επιδράσεις που προκαλούν φλεγμονή.
Προκλητικοί παράγοντες
Έχοντας κατανοήσει τα πιθανά αίτια της ανάπτυξης της νόσου, θα πρέπει να δώσετε προσοχή σε παράγοντες που μπορούν δυνητικά να οδηγήσουν στην έναρξη της φλεγμονής. Πρόκειται για μοναδικούς πυροδοτητές ή μηχανισμούς πυροδότησης, υπό την επίδραση των οποίων εμφανίζεται είτε η πρωτογενής εκδήλωση της ψωρίασης είτε μια έξαρση μετά την ύφεση. Αυτοί οι παράγοντες ενεργοποίησης περιλαμβάνουν:
- μολυσματικές ασθένειες?
- μόλυνση από παράσιτο?
- ορμονικές αλλαγές?
- Στρες;
- αλλεργικές αντιδράσεις?
- Ανοσοανεπάρκεια;
- βλάβη του δέρματος?
- επιθετικές εξωτερικές επιδράσεις στην επιδερμίδα.
Οι μολυσματικές ασθένειες οδηγούν σε διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος. Μια πρωταρχική εκδήλωση της ψωρίασης εμφανίζεται συχνά σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες μετά από σοβαρές λοιμώξεις. Από αυτή τη στιγμή, ένα άτομο λαμβάνει μια διάγνωση που τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή. Οι λοιμώξεις δεν είναι η άμεση αιτία της νόσου, αλλά προκαλούν τις εκδηλώσεις της. Μια προσβολή από παράσιτο στο ήπαρ μπορεί επίσης να προκαλέσει ξέσπασμα φλεγμονής.
Η κύρια εκδήλωση της ψωρίασης λόγω ορμονικών ανισορροπιών είναι πιο συχνή σε νεαρές γυναίκες ή εφήβους. Η εφηβεία σχετίζεται με έντονες αλλαγές στις λειτουργίες του σώματος και την ταχεία ανάπτυξη, η οποία οδηγεί σε διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος και μπορεί θεωρητικά να χρησιμεύσει ως έναυσμα για την ανάπτυξη φλεγμονής του δέρματος.
Δεδομένων των αυξημένων επιπέδων ακετυλοχολίνης, το στρες είναι ένα από τα πιο προφανή ερεθίσματα.
Το έντονο στρες προκαλεί την πρωτογενή εκδήλωση της ψωρίασης στο 65% των περιπτώσεων. Η ίδια κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή της ύφεσης και εμφάνιση έξαρσης.
Τα συμπτώματα της ψωρίασης μπορούν επίσης να εμφανιστούν σε περιοχές με σοβαρή βλάβη του δέρματος. Θερμική έκθεση, εγκαύματα, βαθιές πληγές - όλα αυτά είναι δυνητικά επικίνδυνα για ένα άτομο επιρρεπές σε αυτή την ασθένεια. Η βλάβη στην επιδερμίδα μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη στα αρχικά στάδια της νόσου, καθώς στα σημεία του τραυματισμού σχηματίζονται νέες πλάκες. Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν παροξύνσεις λόγω της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία.
Είναι η ψωρίαση μεταδοτική;
Η φωτογραφία περιγράφει πολύ ξεκάθαρα την ιδιαιτερότητα των συμπτωμάτων της νόσου της ψωρίασης. Εάν η φλεγμονή εντοπίζεται σε ανοιχτές περιοχές του σώματος ορατές σε άλλους (βραχίονες, χέρια και παλάμες, πρόσωπο και λαιμός), οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν παρεξήγηση και αηδία. Ωστόσο, παρά τα συγκεκριμένα συμπτώματα, η ψωρίαση δεν είναι μολυσματική ασθένεια, δηλαδή δεν είναι καθόλου μεταδοτική.
Η επαφή με το δέρμα ενός ασθενή με ψωρίαση είναι απολύτως ακίνδυνη για έναν ξένο. Η ασθένεια δεν μεταδίδεται με αερομεταφερόμενα σταγονίδια, αιματογενή ή σεξουαλική επαφή, καθώς είναι συνέπεια εσωτερικών διαταραχών του σώματος, αλλά όχι από τη δράση παθογόνων μικροβίων.
Πολλοί άνθρωποι φοβούνται την εμφάνιση του δέρματος που επηρεάζεται από την ψωρίαση. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην αυτοπεποίθηση του ασθενούς, που συχνά οδηγεί σε ψυχολογικά προβλήματα όπως κόμπλεξ και δυσαρέσκεια με τον εαυτό τους. Ένα άτομο που διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά θα αντιμετωπίσει προβλήματα στην κοινωνία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί συνιστούν ψυχοθεραπεία για την αποδοχή της ασθένειας και την κοινωνική προσαρμογή.
Ο μηχανισμός ανάπτυξης της ψωρίασης
Ο μηχανισμός ανάπτυξης της ψωριασικής νόσου είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός των κύριων κυττάρων της επιδερμίδας, των κερατινοκυττάρων. Αυτή η διαδικασία συνεπάγεται την ανάπτυξη φλεγμονής, η οποία εκδηλώνεται με τη διήθηση του δέρματος από λεμφοκύτταρα και μακροφάγα. Οπτικά, αυτό αντανακλάται σε μια αλλαγή στη δομή της επιδερμίδας. Γίνεται πιο πυκνό και εμφανίζεται κερατινοποίηση. Το δέρμα στην ψωρίαση είναι πολύ φολιδωτό.
Η φλεγμονώδης διαδικασία οδηγεί σε αλλαγές στη μικροκυκλοφορία του αίματος στην πληγείσα περιοχή. Λόγω της πάχυνσης της επιδερμίδας, παρατηρείται έντονη ευθραυστότητα των τριχοειδών αγγείων, με αποτέλεσμα οι πληγείσες περιοχές να αποκτούν ιώδες-μωβ χρώμα.
Τα σωματίδια του δέρματος που ξεφλουδίζονται στην επιφάνεια των πλακών οδηγούν στο σχηματισμό μιας γκριζωπής απόχρωσης. Η ψωρίαση χαρακτηρίζεται επίσης από έντονη ξηρότητα της επιδερμίδας.
Η διαδικασία σχηματισμού νέων εστιών της νόσου ονομάζεται προοδευτική ψωρίαση. Αυτή η φάση διαρκεί για ορισμένο χρόνο και μετά μεταβαίνει στη στατική φάση. Χαρακτηρίζεται από την απουσία αλλαγών στη φύση του εξανθήματος ή στον αριθμό των δερματικών βλαβών.
Το στατικό στάδιο αντικαθίσταται τελικά από ένα παλινδρομικό στάδιο. Ταυτόχρονα, οι πλάκες συρρικνώνονται, σταδιακά επουλώνονται και γίνονται σχεδόν αόρατες. Η ανακούφιση του δέρματος από τη φλεγμονή είναι η αρχή της ύφεσης. Είναι αδύνατο να προβλεφθεί εκ των προτέρων πόσο θα διαρκέσει, αλλά αργά ή γρήγορα η ύφεση θα αντικατασταθεί και πάλι από ένα προοδευτικό στάδιο της νόσου.
Χαρακτηριστικά σημεία της ψωρίασης:
- χρόνια κυματιστή πορεία?
- ειδικότητα των εστιών της φλεγμονής του δέρματος.
- εξέλιξη με κάθε έξαρση.
- Αλλαγές στην επιδερμίδα και τα τριχοειδή αγγεία στην πληγείσα περιοχή.
Οι συγκεκριμένες μέθοδοι θεραπείας για την ψωρίαση εξαρτώνται από τη μορφή της νόσου. Συνολικά, διακρίνονται διάφορες κλινικές μορφές με χαρακτηριστικά συμπτώματα και χαρακτηριστικά πορείας.
Ταξινόμηση της ψωρίασης – κλινικές μορφές και χαρακτηριστικά των συμπτωμάτων
Τα συμπτώματα της ψωρίασης εξαρτώνται από τη μορφή της νόσου. Αυτή η παθολογία χαρακτηρίζεται από ποικίλες μορφές και συμπτώματα, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αυτοδιάγνωση.
Ανάλογα με τον τύπο της φλεγμονής, υπάρχουν τρεις κύριες μορφές της νόσου:
- πίνακα ή χυδαίο?
- φλυκταινώδης;
- σε σχήμα δακρύου.
Η πλάκα ή η χυδαία μορφή της νόσου είναι η πιο κοινή μορφή ψωρίασης και διαγιγνώσκεται στο 80% των περιπτώσεων. Αυτή η παθολογία μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό ενός πυκνού οζώδους εξανθήματος. Το δέρμα στην περιοχή του εξανθήματος γίνεται φλεγμονώδες και κόκκινο. Με την πάροδο του χρόνου, τα οζίδια συνενώνονται σε αρκετά μεγάλες βλάβες που προεξέχουν πάνω από το δέρμα.
Η κατά πλάκας ψωρίαση συνήθως δεν προκαλεί κνησμό. Το ξηρό δέρμα μπορεί να προκαλέσει δυσφορία. Ο κνησμός παρατηρείται συνήθως με επιπλέον έκθεση σε αλλεργιογόνα.
Η φλυκταινώδης ψωρίαση του δέρματος χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μικρών φυσαλίδων γεμάτων με ελαφρύ εξίδρωμα. Η ασθένεια ξεκινά με το σχηματισμό πυκνών όζων κάτω από το δέρμα, οι οποίοι καθώς αυξάνονται σε μέγεθος αποκτούν την όψη εξανθήματος με φουσκάλες. Σε αυτή την περίπτωση, οι φουσκάλες βρίσκονται βαθιά στην επιδερμίδα, πονάνε όταν πιέζονται και καταστρέφονται εύκολα. Το δέρμα γύρω από τις φλύκταινες διογκώνεται, κοκκινίζει και με την πάροδο του χρόνου αρχίζει να ξεφλουδίζει με λέπια που απομακρύνονται εύκολα. Η ασθένεια επηρεάζει συχνότερα το δέρμα των ποδιών, των χεριών και της πλάτης, αλλά μπορεί επίσης να εξαπλωθεί στο σώμα.
Το όνομα guttate ψωρίαση προέρχεται από τη χαρακτηριστική εμφάνιση του εξανθήματος. Έχει σχήμα σταγόνας με έντονο χείλος. Το δέρμα γύρω από τα στοιχεία του εξανθήματος πρήζεται, γίνεται κόκκινο και μπορεί να φαγούρα και να πονάει. Στο κέντρο του εξανθήματος, η επιδερμίδα δεν αλλάζει. Η μορφή δακρύων της νόσου εμφανίζεται σε γενικευμένη μορφή, δηλαδή η παθολογία εξαπλώνεται σε ολόκληρο το σώμα.
Η ψωρίαση μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε περιοχή του σώματος. Επιπλέον, ανάλογα με τον εντοπισμό του εξανθήματος, διακρίνονται οι ακόλουθες μορφές της νόσου:
- Ψωρίαση των καμπτήρων επιφανειών.
- ψωριασική ονυχοδυστροφία;
- αρθροπαθητική ψωρίαση;
- ψωριασική ερυθροδερμία.
Η ψωρίαση των καμπτικών επιφανειών επηρεάζει μόνο τις πτυχές του δέρματος. Το εξάνθημα δεν μοιάζει με πλάκες, αλλά εμφανίζεται ως μικρές κόκκινες κηλίδες με λεία και γυαλιστερή επιφάνεια. Οι περιοχές όπου εξαπλώνεται η ασθένεια είναι οι πτυχές της βουβωνικής χώρας, οι μασχάλες και, στις γυναίκες, η περιοχή κάτω από τους μαστικούς αδένες. Η παθολογία εμφανίζεται σε σχετικά ήπια μορφή, αλλά είναι επικίνδυνη λόγω της προσθήκης δευτερογενούς μόλυνσης λόγω βλάβης των κηλίδων. Τις περισσότερες φορές, αυτή η μορφή της νόσου επιδεινώνεται από μυκητιάσεις.
Η ονυχοδυστροφία λόγω ψωρίασης είναι βλάβη στις πλάκες των νυχιών. Η παθολογία σπάνια δρα ως ανεξάρτητη ασθένεια και είναι πιο συχνά μια επιπλοκή της ψωρίασης κατά πλάκας στα πόδια και τα χέρια. Η ασθένεια εκδηλώνεται με αλλαγή στο χρώμα και τη δομή των πλακών των νυχιών. Γίνονται χλωμά και εύθραυστα. Σε προχωρημένες μορφές, αυτό οδηγεί σε πλήρη, μη αναστρέψιμη καταστροφή των νυχιών.
Η αρθροπαθητική ψωρίαση εμφανίζεται επίσης σπάνια ως ανεξάρτητη ασθένεια. Αυτή είναι μια συστηματική παθολογία που επηρεάζει τον συνδετικό ιστό. Αυτή η μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από φλεγμονή της επιδερμίδας και των αρθρώσεων. Η ψωριασική αρθρίτιδα επηρεάζει τις μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών, προκαλώντας την παραμόρφωσή τους. Σε σοβαρές περιπτώσεις, αυτό είναι επικίνδυνο λόγω της ανάπτυξης αναπηρίας λόγω απώλειας της κινητικής λειτουργίας σε άρρωστες αρθρώσεις.
Πώς φαίνονται τα συμπτώματα της ψωριασικής αρθρίτιδας φαίνεται καθαρά στη φωτογραφία: οίδημα και πάχυνση των δακτύλων, παραμόρφωση των αρθρώσεων και περιορισμός της κινητικότητας
Πώς ξεκινά η ψωρίαση: συμπτώματα στα αρχικά στάδια
Σε σοβαρές περιπτώσεις παθολογίας, οι πληγείσες περιοχές μπορεί να συγχωνευθούν και να σχηματίσουν ευρέως διαδεδομένα συμπτώματα.
Το πώς ακριβώς φαίνεται η ψωρίαση στα αρχικά στάδια εξαρτάται από τη μορφή της νόσου. Η κοινή ψωρίαση ξεκινά με το σχηματισμό πυκνών όζων κάτω από το δέρμα. Προεξέχουν πάνω από την επιδερμίδα, ψηλαφούνται εύκολα, αλλά δεν προκαλούν καμία ενόχληση. Το δέρμα γύρω από τα οζίδια αρχίζει να ξεφλουδίζει γρήγορα. Μετά από λίγο, τα οζίδια συγχωνεύονται σε μεγάλα εξανθήματα και σχηματίζεται μια πλάκα.
Η φλυκταινώδης ψωρίαση ξεκινά με εξογκώματα βαθιά κάτω από το δέρμα που είναι εξωτερικά αόρατα αλλά εύκολα ψηλαφητά. Το δέρμα γύρω από τα στοιχεία του εξανθήματος διογκώνεται και πονάει όταν πιέζεται ή υποστεί μηχανική βλάβη.
Η εντερική ψωρίαση αναφέρεται στον σχηματισμό μικρών στοιχείων εξανθήματος σε μεγάλες περιοχές του δέρματος. Οι πιο κοινές περιοχές εντοπισμού είναι οι γοφοί, το στήθος και η πλάτη. Το εξάνθημα μοιάζει με σταγόνες με έντονη άκρη.
Για να καταλάβετε πώς μοιάζει η ψωρίαση στα αρχικά στάδια, θα πρέπει να γνωρίζετε τις ιδιαιτερότητες των αλλαγών του δέρματος κατά τη διάρκεια της φλεγμονής - τα οζίδια εμφανίζονται νωρίτερα, αργότερα συγχωνεύονται και μόνο τότε σχηματίζονται μεγάλες πλάκες.
Στα αρχικά στάδια της νόσου, το peeling είναι μέτριο, ανεξάρτητα από τη μορφή της νόσου. Καθώς η διαδικασία εξελίσσεται, το δέρμα αλλάζει, γίνεται πιο πυκνό και εμφανίζονται μεγάλες περιοχές απολέπισης.
Συμπτώματα και χαρακτηριστικά διαφόρων μορφών της νόσου
Το πώς φαίνεται η ψωρίαση στο σώμα εξαρτάται από τη μορφή της νόσου. Κάθε τύπος παθολογίας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά.
Χαρακτηριστικά της χυδαίας ψωρίασης:
- Τοποθεσία: πόδια, χέρια, πήχεις, πλάτη, στήθος, λαιμός.
- Μορφές εξανθήματος: μεγάλες, πυκνές πλάκες με άφθονο ξεφλούδισμα.
- Δεν υπάρχουν άλλα συμπτώματα εκτός από ένα αίσθημα έντασης.
- Μετά την επούλωση των πλακών, οι κηλίδες παραμένουν στο δέρμα.
Η κοινή ψωρίαση οδηγεί σε διαταραχή της παραγωγής χρωστικής στην πληγείσα περιοχή. Αφού οι πλάκες έχουν πλήρως επουλωθεί και εξαφανιστεί, οι κηλίδες ηλικίας μοιάζουν με ψωρίαση. Στη θέση των πλακών, μπορεί να εμφανιστούν καφέ κηλίδες, ανοιχτόχρωμες κηλίδες λόγω ανεπαρκούς μελάγχρωσης ή μωβ κηλίδες που μοιάζουν με ουλές.
Ιδιαιτερότητες των συμπτωμάτων της φλυκταινώδους ψωρίασης:
- Τοποθεσία: άπω άκρα των άκρων.
- Μορφή του εξανθήματος: πυκνές φουσκάλες με μη μολυσμένο (μη πυώδες) εξίδρωμα.
- δευτερογενή συμπτώματα: πόνος και κνησμός, γενική κακουχία, πυρετός.
- Υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης των στοιχείων του εξανθήματος.
Η φλυκταινώδης ψωρίαση είναι η πιο σοβαρή μορφή της νόσου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, παίρνει μια γενικευμένη μορφή και επηρεάζει το δέρμα ολόκληρου του σώματος. Σε αυτή την περίπτωση, οι φυσαλίδες μπορούν να συγχωνευθούν σε μεγάλους σχηματισμούς. Αφού διαλυθούν, μπορεί να παραμείνουν ουλές στο δέρμα.
Η εντερική ψωρίαση χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
- Τοποθεσία: πόδια, μηροί, ώμοι, λαιμός, περιοχές τριχωτού δέρματος.
- Μορφή του εξανθήματος: μικρές κουκκίδες, σταγόνες ή κύκλοι με πρησμένο δέρμα γύρω από το εξάνθημα.
- δεν υπάρχει πόνος ή φαγούρα.
- Όταν εμφανίζεται εξάνθημα, μπορεί να υπάρξει αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος.
Η εντερική ψωρίαση αναπτύσσεται συχνά στο πλαίσιο της μειωμένης ανοσίας μετά από μολυσματικές ασθένειες, αν και η ίδια η ασθένεια είναι αυτοάνοση και μη μεταδοτική. Αυτή η μορφή της νόσου συχνά εμφανίζεται για πρώτη φορά στην εφηβεία μετά από στρεπτοκοκκική λοίμωξη.
Διάγνωση
Ένας έμπειρος γιατρός μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει τα συμπτώματα της ψωριασικής νόσου μέσω μιας οπτικής εξέτασης.
Η διάγνωση της ψωρίασης κατά πλάκας είναι αρκετά απλή. Ένας έμπειρος δερματολόγος χρειάζεται μόνο μια οπτική εξέταση για να κάνει μια προκαταρκτική διάγνωση. Επιπλέον, πραγματοποιείται μια δοκιμή για τη λεγόμενη τριάδα της ψωρίασης. Αυτή είναι μια συγκεκριμένη δερματική αντίδραση που εμφανίζεται ως απόκριση στην απόξεση της πλάκας.
Η εντερική ψωρίαση διαγιγνώσκεται επίσης με οπτική εξέταση. Στην περίπτωση της φλυκταινώδους ψωρίασης, γίνεται διαφορική διάγνωση από βακτηριακές δερματικές παθήσεις.
Με την ψωρίαση των επιφανειών των καμπτήρων, απαιτείται πρόσθετη εξέταση για να αποκλειστεί η μυκητιακή φύση της φλεγμονής του δέρματος. Δεν απαιτούνται ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις γιατί η ψωρίαση δεν προκαλεί αλλαγές στη σύνθεση του αίματος.
Πώς αντιμετωπίζετε την ψωρίαση;
Το πώς μπορεί να θεραπευτεί η ψωρίαση εξαρτάται από τη μορφή και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Η παθολογία δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Ο στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη σταθερής ύφεσης. Η ιδιαιτερότητα της ψωρίασης είναι ότι δεν υπάρχει καθολικό θεραπευτικό σχήμα. Για την ψωρίαση, η θεραπεία περιλαμβάνει:
- φαρμακευτική θεραπεία?
- Διατροφικές αλλαγές?
- φυσιοθεραπεία;
- Περιποίηση σπα.
Υπάρχει μια σειρά από βασικά φάρμακα, αλλά δεν είναι κατάλληλα για όλους τους ασθενείς. Η πρώτη προτεραιότητα του γιατρού είναι να προσδιορίσει το είδος του φαρμάκου που είναι κατάλληλο για έναν συγκεκριμένο ασθενή. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητο να δοκιμάσετε μια ντουζίνα διαφορετικά θεραπευτικά σχήματα πριν επιλέξετε τη βέλτιστη κατεύθυνση της φαρμακευτικής θεραπείας.
Αλοιφές και κρέμες για το δέρμα
Πώς μπορεί να θεραπευτεί η ψωρίαση; Οι επιστήμονες και οι γιατροί ασχολούνται με αυτό το ερώτημα εδώ και δεκαετίες, αλλά δεν υπάρχουν ακόμη φάρμακα που να ανακουφίζουν αποτελεσματικά τη νόσο. Η συντηρητική θεραπεία συνιστά τη χρήση αλοιφών και κρεμών για το δέρμα.
Τα μέσα για εξωτερική χρήση χωρίζονται σε αδιάφορα και ορμονικά.
Οι ορμονικές αλοιφές δεν είναι ασφαλείς και σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγούν σε επιδείνωση των συμπτωμάτων, γι' αυτό οι δερματολόγοι εγκαταλείπουν όλο και περισσότερο αυτήν τη μέθοδο θεραπείας και επιλέγουν αδιάφορες αλοιφές και φυσιοθεραπεία.
Οι αλοιφές αδιάφορες είναι σκευάσματα με φυσική σύνθεση, εμπλουτισμένα με διάφορες βιταμίνες και μικροστοιχεία. Στοχεύουν στη μείωση της φλεγμονής, στη μείωση του ξεφλουδίσματος και στην απαλότητα του δέρματος.
Στη θεραπεία της ψωρίασης μπορούν να χρησιμοποιηθούν αλοιφές με βάση φαρμακευτικά βότανα με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Εάν δεν υπάρχουν αλλεργίες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σκευάσματα που περιέχουν πρόπολη. Οι αλοιφές που περιέχουν προϊόντα πετρελαίου, που μαλακώνουν αποτελεσματικά το δέρμα, χρησιμοποιούνται ευρέως.
Η ορμονοθεραπεία χρησιμοποιείται για σοβαρή φλεγμονή. Πρόκειται για αλοιφές με κορτικοστεροειδή. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να συνταγογραφηθούν ενέσεις τέτοιων φαρμάκων.
Παρασκευάσματα για εσωτερική χρήση
Εκτός από την εξωτερική χρήση, η ψωρίαση απαιτεί τη λήψη δισκίων. Εάν η παραγωγή βιταμίνης D είναι μειωμένη, ενδείκνυται η λήψη αυτής της ουσίας. Πρέπει να συνταγογραφούνται ηπατοπροστατευτικά επειδή η φλεγμονή της επιδερμίδας επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία του ήπατος, ειδικά σε μακροχρόνια ψωρίαση.
Το άγχος επιδεινώνει την ασθένεια. Οι νευρώσεις και άλλες ψυχικές διαταραχές οδηγούν σε έξαρση της νόσου. Από αυτή την άποψη, η παραδοσιακή θεραπεία συμπληρώνεται απαραίτητα με ηρεμιστικά. Για την ψωρίαση, συνταγογραφούνται ηρεμιστικά φάρμακα για την καταπολέμηση του στρες. Για μακροχρόνια χρήση, μπορεί να συνταγογραφηθεί βάμμα βαλεριάνας officinalis, πυρετού ή ρίζας παιώνιας.
Οι πιο πρόσφατες μέθοδοι θεραπείας της ψωρίασης είναι μέθοδοι που στοχεύουν στην καταστολή του υπερβολικού πολλαπλασιασμού των κυττάρων του δέρματος. Σε σοβαρές μορφές της νόσου, μπορεί να συνταγογραφηθούν ανοσοκατασταλτικά και αντικαρκινικά φάρμακα.
Φυσικοθεραπεία
Η θεραπεία πρέπει να συμπληρώνεται με φυσιοθεραπεία. Χρήση για την ψωρίαση:
- Θεραπεία PUVA;
- υπεριώδη ακτινοβολία (UVR);
- θεραπεία λέιζερ?
- επιλεκτική φωτοθεραπεία?
- Ηλεκτρούπνος.
Κάθε μέθοδος έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, αλλά όλες οι μέθοδοι επηρεασμού της φλεγμονώδους επιδερμίδας διεγείρουν τις μεταβολικές διεργασίες και σταματούν τον υπερβολικό πολλαπλασιασμό των κυττάρων.
Εάν η ψωρίαση επιδεινωθεί το καλοκαίρι υπό την επίδραση των ακτίνων UV, είναι απαραίτητο να προσεγγίσετε προσεκτικά το θέμα της φυσικοθεραπείας. Οι μέθοδοι που περιλαμβάνουν την υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα και να επιδεινώσουν τα συμπτώματα.
Ο ηλεκτρούπνος ενδείκνυται για σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και έντονο στρες. Αυτή η μέθοδος δείχνει αρκετά καλά αποτελέσματα στη θεραπεία της ψωρίασης.
Λαϊκές θεραπείες
Η θεραπεία με λαϊκές θεραπείες για την ψωρίαση περιλαμβάνει τη χρήση σπιτικών μαλακτικών αλοιφών και φαρμακευτικών φυτών με καταπραϋντικές ιδιότητες.
Για να μειωθεί το πρήξιμο του δέρματος, προτείνονται λουτρά με κλαδιά ελάτης και τρίψιμο του δέρματος με αφέψημα χαμομηλιού. Οι αλοιφές παρασκευάζονται με βάση τους κρόκους αυγών, το βούτυρο και το λαρδί. Ο κύριος στόχος τους είναι να μαλακώσουν το δέρμα, επομένως η ψωρίαση δεν μπορεί να θεραπευτεί χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους.
Για εσωτερική χρήση συνιστώνται αφεψήματα από βάλσαμο λεμονιού, υπερικό και χαμομήλι. Στο σπίτι, μπορείτε να φτιάξετε καταπραϋντικά βάμματα από ρίζα βαλεριάνας ή πυρετού.
Διατροφή για την ψωρίαση
Η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία. Εάν η ψωρίαση επιδεινωθεί, συνιστάται η εξαίρεση των αλλεργιογόνων τροφών από τη διατροφή. Δεδομένου ότι η ασθένεια επηρεάζει τη λειτουργία του ήπατος, θα πρέπει να αποφεύγετε το αλκοόλ, τα λιπαρά και τηγανητά τρόφιμα. Απαγορεύονται τα καπνιστά και τουρσί, τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα ανθρακούχα ποτά και ο καφές.
Θα πρέπει να προτιμώνται λαχανικά και φρούτα, άπαχο κρέας και ψάρι. Με την ψωρίαση, είναι χρήσιμο να τρώτε ξηρούς καρπούς καθώς είναι πλούσιοι σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Περιποίηση σπα
Η θεραπεία σανατόριο είναι η ιατρική φροντίδα που πραγματοποιείται για την πρόληψη και την αποκατάσταση της ψωρίασης.
Η θεραπεία με μεταλλικά νερά χρησιμοποιείται συχνά για την ψωρίαση. Οι ιαματικές πηγές των Καρπαθίων, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας συνιστώνται στους ασθενείς. Καλό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με την επίσκεψη σε σανατόρια και θέρετρα υγείας, όπου η υδροθεραπεία πραγματοποιείται με τη βοήθεια ψαριών που τρώνε τα νεκρά σωματίδια του δέρματος.
Για την ψωρίαση, ο θαλασσινός αέρας και το θαλασσινό αλάτι και η θεραπευτική λάσπη είναι χρήσιμα. Συνιστάται μια θεραπεία σπα στο σανατόριο ετησίως. Μαζί με τη φαρμακευτική θεραπεία και τη φυσιοθεραπεία, αυτή η μέθοδος συμβάλλει στη βιώσιμη ύφεση.
Η ψωρίαση και ο στρατός
Μια ήπια μορφή ψωρίασης δεν σας απαλλάσσει πάντα από τη στρατιωτική θητεία. Με την εκτεταμένη ψωρίαση στο δέρμα, η οποία συχνά επιδεινώνεται, ένας άνδρας μπορεί να ταξινομηθεί στην κατηγορία "Β", αλλά πρέπει να υποβάλλεται σε πλήρη ιατρική εξέταση κάθε έξι μήνες και να παρέχει πιστοποιητικά για τα αποτελέσματα της θεραπείας.
Με μια γενικευμένη μορφή της νόσου με επιπλοκές στις αρθρώσεις και αναποτελεσματικότητα της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας, ο άνδρας μπορεί να αποδοθεί στην κατηγορία "D".
Ποιότητα ζωής και πρόγνωση
Η ψωρίαση επιδεινώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής, κυρίως λόγω προβλημάτων κοινωνικής προσαρμογής στη γενικευμένη μορφή της νόσου. Η επιπλεγμένη ψωρίαση έχει αρνητικό αντίκτυπο στη γενική ευεξία και βλάπτει τη λειτουργία των εσωτερικών οργάνων, ιδιαίτερα του ήπατος.
Οι επιπλοκές της ψωρίασης επεκτείνονται και στις αρθρώσεις. Σε σοβαρές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραμορφώσεις, περιορισμένες κινητικές δεξιότητες και αναπηρία.
Ταυτόχρονα, η σωστά επιλεγμένη θεραπεία επιτρέπει στον ασθενή να ζήσει μια πλήρη ζωή. Παρά το γεγονός ότι η πρόγνωση για την ψωρίαση είναι υπό όρους δυσμενής, ένα άτομο μπορεί να μάθει να συνυπάρχει με τη διάγνωσή του, καθώς η ασθένεια είναι ανίατη.