Ψωρίαση (Squamosal lichen) είναι μια μη μεταδοτική ασθένεια που εκδηλώνεται με τη μορφή μιας συνήθως χρόνιας και επαναλαμβανόμενης φλεγμονής του δέρματος. Αυτή είναι μια ερυθηματώδης παθολογία: εμφανίζονται κοκκινωπές, στρογγυλές, ερυθηματώδεις κηλίδες στο δέρμα, στις οποίες σχηματίζονται λέπια αργύρου, ως αποτέλεσμα ενός ασυνήθιστα υψηλού ρυθμού ανάπτυξης των κυττάρων του δέρματος, που εμφανίζεται σε ασθενείς με ψωρίαση 5-10 φορές υψηλότερο (Στην πράξη, το δέρμα στεγνώνει και «ξεφλουδίζει» πιο γρήγορα από το συνηθισμένο). Η αιτία της ταχείας ανάπτυξης των κυττάρων είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ψωρίαση εμφανίζεται συχνά σε οικογένειες. Ορισμένα γονίδια συνδέονται με τη νόσο.
Εμφανίζονται κυρίως βλάβες στους αγκώνες, τα γόνατα, το τριχωτό της κεφαλής, την οσφυοϊερή περιοχή, τα χέρια και τα πόδια. Συχνά δεν είναι ενοχλητικά, αλλά μπορεί να προκαλέσουν πόνο ή κνησμό. Η πορεία της νόσου είναι απρόβλεπτη και μπορεί να συμβεί μέσω παροξύνσεων, βελτιώσεων και μερικές φορές ακόμη και επίμονων υφέσεων. Στην πράξη, οι πλάκες «έρχονται και φεύγουν» σε πολλές περιπτώσεις: μερικές φορές τείνουν να γίνονται μεγαλύτερες, μερικές φορές αντίθετα ξεθωριάζουν ή εξαφανίζονται εντελώς και στη συνέχεια επιστρέφουν ξανά εβδομάδες ή μήνες αργότερα.
Η ψωρίαση είναι μια κοινή πάθηση που εμφανίζεται σε περίπου 1-5% των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Τα άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα έχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο, ενώ τα άτομα με πιο σκούρο δέρμα έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν τη νόσο. Η ασθένεια εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίαςαπό 16 έως 22 ετών και από 57 έως 60 ετών. Ωστόσο, άτομα κάθε ηλικίας και φυλής είναι ευαίσθητα στην ψωρίαση.
Συμπτώματα ψωρίασης
Ψωρίαση κατά πλάκας (Δεξιά φωτογραφία), η πιο κοινή μορφή ψωρίασης, συνήθως ξεκινά με την εμφάνιση μιας ή περισσότερων μικρών κόκκινων, ασημί κηλίδων (πλάκες) στο τριχωτό της κεφαλής, τους αγκώνες, τα γόνατα, την πλάτη ή τους γλουτούς. Μπορεί επίσης να επηρεαστούν τα φρύδια, οι μασχάλες, ο αφαλός, το δέρμα γύρω από τον πρωκτό και η ισχιακή αύλακα. Πολλά άτομα με ψωρίαση μπορεί να έχουν παραμορφωμένα, πυκνά και ουλωμένα νύχια.
Οι πρώτες πλάκες μπορεί να εξαφανιστούν μετά από μερικούς μήνες ή μπορεί να επιμείνουν. Μερικές φορές οι πλάκες σε κοντινή απόσταση συγχωνεύονται για να σχηματίσουν μεγάλες προσβεβλημένες περιοχές. Μερικοί άνθρωποι δεν έχουν περισσότερες από μία ή δύο μικρές πλάκες, ενώ άλλοι έχουν πλάκες που σχηματίζουν μεγάλες προσβεβλημένες περιοχές στο σώμα. Οι παχύρρευστες πλάκες ή πλάκες στις παλάμες των χεριών, στα πέλματα των ποδιών ή πτυχές του δέρματος στα γεννητικά όργανα μπορεί να προκαλέσουν κνησμό ή πόνο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν συμπτώματα. Αν και οι πλάκες δεν προκαλούν μεγάλη σωματική ενόχληση, είναι πολύ αισθητές και συχνά κάνουν ένα άτομο να αισθάνεται αυτοσυνείδητο. Η ψυχολογική δυσφορία που προκαλείται από την ψωρίαση μπορεί να είναι πολύ σοβαρή.
Η ψωρίαση διαρκεί μια ζωή αλλά μπορεί να έρθει και να φύγει. Τα συμπτώματα της ψωρίασης συχνά βελτιώνονται το καλοκαίρι, όταν το δέρμα εκτίθεται στο έντονο ηλιακό φως. Για μερικούς ανθρώπους, μπορεί να περάσουν χρόνια μεταξύ των επεισοδίων ενεργού νόσου.
Περίπου το 5-30% των ατόμων με ψωρίαση αναπτύσσουν αρθρίτιδα (ψωριασική αρθρίτιδα). Η ψωριασική αρθρίτιδα προκαλεί πόνο στις αρθρώσεις και πρήξιμο.
παροξύνσεις
Η ψωρίαση μπορεί να επιδεινωθεί χωρίς προφανή λόγο ή λόγω διαφόρων περιστάσεων. Οι εξάρσεις είναι συχνά αποτέλεσμα ερεθισμών του δέρματος, όπως μικροτραυματισμοί και σοβαρά ηλιακά εγκαύματα. Μερικές φορές οι παροξύνσεις συμβαίνουν μετά από λοιμώξεις όπως κρυολογήματα και στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα.
Οι παροξύνσεις εμφανίζονται συχνότερα το χειμώνα, μετά από κατανάλωση αλκοόλ και ως αποτέλεσμα στρεσογόνων καταστάσεων. Πολλά φάρμακα όπως τα ανθελονοσιακά φάρμακα, το λίθιο, οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ΜΕΑ), η άλφα ιντερφερόνη και οι βήτα αποκλειστές μπορούν επίσης να προκαλέσουν επιδείνωση της ψωρίασης.
Οι παροξύνσεις είναι πιο συχνές σε άτομα που είναι υπέρβαρα, έχουν μολυνθεί από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) ή καπνίζουν καπνό.
Σπάνιες μορφές ψωρίασης
Ορισμένες λιγότερο συχνές μορφές ψωρίασης μπορεί να έχουν πιο σοβαρές συνέπειες.
Ψωριασική ερυθροδερμία (φωτογραφία παρακάτω) προκαλεί ερυθρότητα και ξεφλούδισμα ολόκληρου του δέρματος στο σώμα. Αυτή η μορφή ψωρίασης είναι σοβαρή επειδή, παρόμοια με ένα έγκαυμα, εμποδίζει το δέρμα να λειτουργήσει ως προστατευτικό φράγμα έναντι τραυματισμών και λοιμώξεων.
Φλυκταινώδης ψωρίαση είναι μια άλλη σπάνια μορφή της νόσου. Σε αυτή τη μορφή σχηματίζονται σε όλο το σώμα μεγάλες και μικρές φουσκάλες γεμάτες πύον (φλύκταινες).
Παλαμοπελματιαία ψωρίαση είναι μια φλυκταινώδης μορφή της νόσου κατά την οποία οι φλύκταινες εμφανίζονται κυρίως στα χέρια και τα πόδια. Επίσης μερικές φορές αναφέρεται ως ψωρίαση παλάμης και πέλματος.
Αιτίες Ψωρίασης
Η ηλικία δεν έχει σημασία, αλλά η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 16 και 22 ετών και μεταξύ 57 και 60 ετών. Η σοβαρότητα και η δραστηριότητα της ψωρίασης, όπως και κάθε άλλης ασθένειας, ποικίλλει πολύ. Πολλοί άνθρωποι έχουν σπυράκια στο τριχωτό της κεφαλής ή αλλού, δεν τους ενοχλούν και κάνουν φυσιολογική ζωή. Σε άλλες περιπτώσεις, η ασθένεια επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος του δέρματος, προκαλώντας σημαντική ενόχληση στη ζωή.
Τι προκαλεί την ασθένεια;
Η διαδικασία ξεκινά στο ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα και επηρεάζει έναν τύπο λευκών αιμοσφαιρίων που ονομάζονται Τ κύτταρα. Όταν ένα άτομο πάσχει από ψωρίαση, τα Τ κύτταρα λανθασμένα μπαίνουν στο παιχνίδι και γίνονται υπερδραστήρια, οδηγώντας σε ανθυγιεινή και ταχεία ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος.
Οι επιστήμονες εξακολουθούν να προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει στο σώμα ενός ασθενή με ψωρίαση.
Η ασθένεια είναι πολυπαραγοντική. Ταξινομείται ως ανοσολογικά προκαλούμενη φλεγμονώδης νόσος.
Έρευνες που έγιναν σε αυτόν τον τομέα έχουν δείξει ότι η κύρια αιτία της νόσου είναι το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα και η γενετική. Οι επιστήμονες γνωρίζουν επίσης ότι δεν θα αναπτύξουν ψωρίαση όλοι όσοι κληρονομούν τα γονίδια της νόσου. Φαίνεται ότι ένα άτομο πρέπει να κληρονομήσει τον «σωστό» συνδυασμό γονιδίων. Το άτομο πρέπει στη συνέχεια να βιώσει ένα συμβάν (σκανδάλη) που προκαλεί το άτομο να αρρωστήσει.
Πολλοί άνθρωποι λένε ότι η ασθένεια εμφανίζεται μετά την εμπειρία ενός από τους ακόλουθους παράγοντες ενεργοποίησης:
- σοβαρό συναισθηματικό σοκ (αγχωτικό συμβάν).
- στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα και άλλες λοιμώξεις.
- κατάχρηση αλκοόλ?
- πήρε ορισμένα φάρμακα όπως λίθιο, β-αναστολείς, ανθελονοσιακά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- πέρασε μεγάλες χρονικές περιόδους σε κρύο, ξηρό καιρό.
- Κοψίματα, γρατζουνιές ή σοβαρά εγκαύματα.
Οι περισσότεροι ειδικοί δεν είναι σίγουροι τι προκαλεί την ασθένεια, αλλά υποψιάζονται ορισμένους παράγοντες που συμβάλλουν. Σύμφωνα με υποθέσεις, οι παράγοντες κινδύνου για τη νόσο μπορεί να περιλαμβάνουν:
- αυτοάνοση (δηλαδή ότι είναι αυτοάνοσο νόσημα).
- κακή διατροφή?
- σύνδρομο διαρροής εντέρου?
- αύξηση του αριθμού των Τ κυττάρων στο αίμα, το χόριο και την επιδερμίδα.
- δυσκολία στην πέψη πρωτεΐνης?
- συναισθηματικό στρες?
- ορμονικές αλλαγές?
- γενετική προδιάθεση?
- ανεπάρκεια βιταμίνης D?
- Ασθένειες του ήπατος.
Διάγνωση
Οι γιατροί διαγιγνώσκουν την ψωρίαση με βάση την εμφάνιση των λεπιών και των πλακών και τη θέση τους στο σώμα.
Μερικές φορές οι γιατροί λαμβάνουν δείγματα ιστού δέρματος και τα εξετάζουν στο μικροσκόπιο για να αποκλείσουν άλλες ασθένειες (όπως ο καρκίνος του δέρματος).
Θεραπεία της ψωρίασης
Υπάρχουν πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψωρίασης. Τις περισσότερες φορές, χρησιμοποιείται συνδυασμός φαρμάκων, ανάλογα με τη σοβαρότητα και την έκταση των συμπτωμάτων ενός ατόμου.
Τοπικά σκευάσματα
Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα είναι τοπικά (εφαρμόζονται στο δέρμα). Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι με ψωρίαση επωφελούνται από αυτό Ενυδατικές κρέμες για το δέρμα (μαλακτικό).
Άλλα τοπικά φάρμακα περιλαμβάνουν Κορτικοστεροειδή, συχνά λαμβάνεται με ένα φάρμακο που είναι μια μορφή βιταμίνης D, ή με Πίσσα.
Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψωρίασης που εμφανίζεται σε ευαίσθητες περιοχές του δέρματος (όπως το πρόσωπο, η βουβωνική χώρα ή οι πτυχές του δέρματος).
Οι πολύ πυκνωμένες πλάκες μπορούν να αραιωθούν με αλοιφές που τις περιέχουν Σαλικυλικό οξύ, που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα άλλων φαρμάκων.
Πολλά από αυτά τα φάρμακα είναι ερεθιστικά του δέρματος και οι γιατροί πρέπει να καταλάβουν ποια είναι καλύτερα για ποιους ασθενείς.
Φωτοθεραπεία
Η φωτοθεραπεία (έκθεση στο υπεριώδες φως) μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ανακούφιση της ψωρίασης για αρκετούς μήνες. Η φωτοθεραπεία είναι η χρήση υπεριώδους φωτός για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων.
Η φωτοθεραπεία χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με διάφορα τοπικά φάρμακα, ειδικά όταν επηρεάζονται μεγάλες περιοχές του δέρματος. Παραδοσιακά, η φωτοθεραπεία πραγματοποιείται σε συνδυασμό με τη χρήση ψωραλενίων (φάρμακα που κάνουν το δέρμα πιο ευαίσθητο στην υπεριώδη ακτινοβολία). Αυτή η θεραπεία ονομάζεται PUFA.
Σήμερα, πολλοί γιατροί χρησιμοποιούν θεραπεία στενής ζώνης υπεριώδους Β (NBUVB), η οποία είναι εξίσου αποτελεσματική με την PUVA. Ωστόσο, η θεραπεία με UPUFV γίνεται χωρίς τη χρήση ψωραλενίων και επομένως δεν έχει τις ίδιες παρενέργειες, π.χ. Β. καμία εξαιρετική ευαισθησία στο ηλιακό φως.
Οι γιατροί μπορούν επίσης να επιτεθούν απευθείας σε μεμονωμένες πλάκες στο δέρμα χρησιμοποιώντας ένα λέιζερ που εστιάζει το υπεριώδες φως (θεραπεία με λέιζερ excimer).
Ανοσοκατασταλτικά
Τα ανοσοκατασταλτικά είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται σκόπιμα για να αποδυναμώσουν (καταστέλλουν) το ανοσοποιητικό σύστημα για να αποτρέψουν την επιδείνωση της ψωρίασης. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ληφθούν από το στόμα ή να χορηγηθούν με ένεση. Τα ανοσοκατασταλτικά μπορούν να μειώσουν την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τις λοιμώξεις.
Άλλα φάρμακα
Άλλα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία σοβαρών μορφών ψωρίασης και ψωριασικής αρθρίτιδας.
- Ένα συνθετικό αρωματικό ανάλογο του ρετινοϊκού οξέος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη θεραπεία της φλυκταινώδους ψωρίασης, αλλά συχνά αυξάνει τα επίπεδα λίπους (λιπίδια) στο αίμα και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο συκώτι και στα οστά και αναστρέψιμη απώλεια μαλλιών. Αυτό το φάρμακο λαμβάνεται από το στόμα. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες και δεν πρέπει να λαμβάνεται από γυναίκες που μπορεί να μείνουν έγκυες. Οι γυναίκες θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον δύο χρόνια μετά την τελευταία δόση πριν προσπαθήσουν να μείνουν έγκυες.
- Βιολογικά φάρμακαπαράγονται από ζωντανούς οργανισμούς και αναστέλλουν ορισμένες χημικές ουσίες που εμπλέκονται στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτά τα φάρμακα χορηγούνται με ένεση. Είναι γενικά τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη σοβαρή ψωρίαση, αλλά η μακροχρόνια ασφάλειά τους δεν έχει μελετηθεί.
Διαιτητικά και φυσικά μαλακτικά δέρματος
Για πολλούς ανθρώπους, τα φυσικά μαλακτικά σε συνδυασμό με μια θεραπευτική δίαιτα για την ψωρίαση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για τη φυσική θεραπεία της νόσου.
Η έρευνα διερευνά τη σύνδεση μεταξύ της δομής του εντέρου και της εξέλιξης της νόσου εδώ και δεκαετίες. Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η ψωρίαση προκαλείται στην πραγματικότητα από τη διαπερατότητα του εντέρου, ιδιαίτερα στην περιοχή μεταξύ του δωδεκαδακτύλου και της νήστιδας. Ως αποτέλεσμα, το σώμα προσπαθεί να αποβάλει τις τοξίνες μέσω του δέρματος.
Εδώ είναι μερικές φυσικές θεραπείες για να μαλακώσετε το δέρμα σας και να ανακουφίσετε τον κνησμό:
- Για ήπιες μορφές της νόσου μπορείτε να χρησιμοποιήσετε Λάδι δέντρου τσαγιού και ελαιόλαδο. Αυτές οι θεραπείες βοηθούν στην ανακούφιση από τον κνησμό και μαλακώνουν τις σκληρές πλάκες. Μερικές σταγόνες (3-5) ελαίου δέντρου τσαγιού πρέπει να αραιωθούν με μια μικρή ποσότητα ελαιολάδου (μισή κουταλιά της σούπας) και να τρίβονται σε ξηρές περιοχές του δέρματος και απευθείας στις περιοχές της ψωρίασης 2-3 φορές την ημέρα.
- Αλόη βέρα - Το φυσικό τζελ αλόης βέρα είναι πλούσιο σε αντιφλεγμονώδη και επουλωτικά ενεργά συστατικά. Χαρίζει στο δέρμα που προκαλεί φαγούρα μια ευχάριστη αίσθηση δροσιάς. Εάν έχετε ψωρίαση σε πρώιμο στάδιο, η αλόη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στην ανακούφιση από την ερυθρότητα και τον ερεθισμό. Το τζελ αλόης βέρα είναι διαθέσιμο στα περισσότερα φαρμακεία και πρέπει να εφαρμόζεται στην πληγείσα περιοχή.
- Εφαρμογή λουτρών - Για να ανακουφίσετε τον κνησμό και τον ερεθισμό, πρέπει να κάνετε μπάνιο με ζεστό νερό και να ανακατέψετε 3-5 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο με 2 ποτήρια γάλα. Προσθέστε το μείγμα που προκύπτει στο νερό. Λουτρά βρώμης Βοηθούν επίσης στην ανακούφιση από τον κνησμό. Πάρτε αλεσμένο πλιγούρι βρώμης (χωρίς γεύση) και πασπαλίστε το πάνω από το νερό του μπάνιου σας.Λουτρό με αλάτι Epsom (θειικό μαγνήσιο) βοηθά στην ανακούφιση από τον κνησμό και στην αφαίρεση της πιτυρίδας. Πρέπει να πάρετε 1-3 φλιτζάνια αλάτι πλούσιο σε μαγνήσιο και ένα κουταλάκι του γλυκού αιθέριο έλαιο λεβάντας και να προσθέσετε τα πάντα σε ένα μπάνιο με ζεστό νερό. Κάντε μπάνιο για 30-40 λεπτά.
Δίαιτα John Pegano
Ο Δρ John Pegano στήριξε τη διατροφική του προσέγγιση σε πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας για να αναπτύξει μια φυσική μέθοδο για τη θεραπεία της ψωρίασης. Οι ασθενείς που τηρούσαν τις αυστηρά συστηματικές συστάσεις της δίαιτας Pegano ένιωσαν όλα τα οφέλη (τα συμπτώματα της νόσου μειώθηκαν, παρατηρήθηκε μακροχρόνια ύφεση).
| Κανόνες διατροφής | Τροφές προς αποφυγή |
Συνιστάται επίσης στους ασθενείς με ψωρίαση να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες δημητριακών όπως κριθάρι, πλιγούρι βρώμης, φαγόπυρο, βρώμη, πίτουρο, καλαμπόκι, σιτάρι, καλαμποκάλευρο, άγριο ή καστανό ρύζι και ολόκληροι σπόροι λιναριού. |
|
Τα παραπάνω είναι απλώς γενικά αποδεκτές συστάσεις που στοχεύουν στη διασφάλιση της ύφεσης της νόσου. Στην καταπολέμηση της νόσου ο ασθενής πρέπει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η νόσος να μην εξελιχθεί σε πιο σοβαρή μορφή. Εάν αποφασίσετε να ακολουθήσετε μια δίαιτα, συμβουλευτείτε το γιατρό σας για συστάσεις με βάση τη συγκεκριμένη κατάστασή σας.
Να το θυμάστε αυτόΟι ασθενείς με ψωρίαση έχουν διαφορετικά συμπτώματα και ανταποκρίνονται διαφορετικά στα φάρμακα, τη θεραπεία και τη διατροφή.
Πρόγνωση
Η πρόγνωση είναι απρόβλεπτη. Πρόκειται για μια χρόνια ασθένεια που αναπτύσσεται σε εστίες διαφορετικής έντασης. Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών υποφέρει από ψωρίαση εδώ και δεκαετίες. Ευτυχώς, αυτή είναι συχνά μια ήπια μορφή της νόσου με μικρή βλάβη στο δέρμα και μικρή επίδραση στην ποιότητα ζωής.
Αντίθετα, μικρότερο ποσοστό ασθενών πάσχει από σοβαρή ψωρίαση, η οποία επηρεάζει σοβαρά την ποιότητα ζωής. Αυτή η ομάδα ασθενών συνήθως αναπτύσσει άλλες ασθένειες που επηρεάζουν την πρόγνωση: αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία, καρδιαγγειακά νοσήματα, κατάθλιψη κ.λπ. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί διάφορες μέθοδοι θεραπείας για αυτήν την ομάδα ασθενών που άλλαξαν ριζικά την πορεία της νόσου.